Just Friends Just Friends
A page reserved for personal glimpses and good words about Emily, offered from those that knew her best. Ang isang page nakalaan para sa mga personal na glimpses at mabuting salita tungkol sa Emily, ibinibigay mula sa mga na alam ang kanyang pinakamahusay.
9 Comments on “Just Friends” 9 Comments on "Just Friends"
Trackback This Post Trackback Post na Ito | | Subscribe to the comments through RSS Feed Mag-subscribe sa mga puna sa pamamagitan ng RSS Feed
on 03 May 2009 at 4:37 PM sa 03 maaaring 2009 at 4:37 Susan Itkin Kurshenoff Susan Itkin Kurshenoff said … sinabi ...
On this 19th anniversary of your passing – Sa ika-19 anibersaryo ng iyong paglipas --
thinking of you, Em . iniisip mo, Em. . . . . as always gaya ng lagi
Sue Maghain ng kahilingan
on 01 Mar 2009 at 9:29 AM on 01 Mar 2009 at 9:29 Jill Siegel Dyil Siegel said … sinabi ...
Emily was my close friend and roomate at Berklee in 1975-76. Emily ay aking malapit na kaibigan at kasama sa kuwarto sa Berklee sa 1,975-76. She was 17 and I was 18 years old. Siya ay 17 at ako ay 18 taong gulang. I remember sitting on our beds and playing “How Insensitive” – Emily on guitar of course and me on flute — reading out of our dog eared copy of the “Real Book”. Ko matandaan upo sa aming mga kama at paglalaro ng "Paano insensitive" - Emily sa gitara ng mga kurso at ako sa plauta - pagbabasa ng aming mga aso tenga ng kopya ng "Real Book". Our little record player sat on top of the dresser — and a day didn't go by where we wouldn't put on “Some Skunk Funk” and dance around the room singing all the Brecker Brothers riffs. Ang aming maliit na record player Sat sa itaas ng aparador - at isang araw ay hindi pumunta sa pamamagitan ng kung saan hindi namin ay ilagay sa "Ang ilang mga magdaya kalungkutan" at sayaw sa paligid ng silid-awit ang lahat ng mga Brecker riffs Brothers. Two other albums in heavy rotation in our dorm room were “All Things Must Pass” by George Harrison and of course Emily's Wes Montgomery collection. Dalawang iba pang mga album sa malakas na pag-ikot sa aming dormitoryo kuwarto ay "Lahat ng bagay na dapat Pass" ni George Harrison at ng mga kurso Emily's Wes Montgomery koleksiyon.
Emily was a beautiful person and a wonderful friend. Emily ay isang magandang tao at ang isang kahanga-hangang kaibigan. After Berklee, we lost touch with each other – I lived in Brazil during the 80s — and when I returned only found out about her passing one day while I was working out in my local gym. Pagkatapos Berklee, kami nawala ugnayan sa bawat isa - ako nakatira sa Brazil sa panahon ng 80s - at kung kailan lamang ako bumalik nalaman ang tungkol sa kanyang paglipas ng isang araw habang ako ay nagtatrabaho sa labas sa aking mga lokal na gym. CD 101.9 was on the radio there — and the announcer said “And now here's the late great Emily Remler.” I got off the bike – went to the pay phone and called the station. CD 101.9 ay sa radyo diyan - at ang mga announcer said "At ngayon, narito ang huli dakilang Emily Remler." Nakuha ko mula sa bike - nagpunta sa telepono at magbayad ng tinatawag sa istasyon. I said “What do you mean the late great Emily Remler?” I was saddened and shocked. I said "Ano ang ibig sabihin sa iyo ang huli dakilang Emily Remler?" Ako ay saddened at shocked.
It is heart warming to read so many tributes to her on these pages — and see how many people she touched with her music over the years. Ito ay puso-iinit na basahin kaya maraming mga tributes sa kanya sa mga pahina na ito - at tingnan kung gaano karaming mga tao na baliw siya sa kanyang musika sa loob ng taon.
on 16 Jan 2009 at 10:29 PM sa Enero 16, 2009 at 10:29 Hank Jones Labay Jones said … sinabi ...
Emily Remler was a fine guitarist and a friendly person. Emily Remler ay isang mabuting Guitarist at isang friendly na tao. I enjoyed playing with her very much. Naging paglalaro sa kanyang very much. I certainly don't know of any other woman guitarist but regardless of that fact, she was as good as any guitarist I've ever played with – and I've known a few. Ako tiyak na hindi alam ng anumang ibang mga Guitarist babae ngunit kahit na ang katotohanan, siya ay bilang mabuting bilang anumang Guitarist ba ko na nilalaro gamit - at ako kilala ng ilang.
on 11 Oct 2007 at 11:27 AM sa Oktubre 11, 2007 at 11:27 Kelly Roberti Kelly Roberti said … sinabi ...
I 1st met dear Em in 1985 in NYC. Ako 1st matugunan ang mahal Em noong 1985 sa nyc. What a gorgeous vibe she had. Ano ang isang gorgeous vibe niya. I was booked for a tour in January of 1986 w/ Joe Farrell and unfortunately he passed away before the start date…yet, fortunately Emily took his place and we becam fast friends on the road over the next years until she sadly left. Ako ay booked para sa isang tour sa Enero ng 1,986 w / Joe Farrell at sa kasamaang-palad niya ang lumipas malayo bago ang petsa ng simula ... gayon pa man, masuwerte Emily kinuha ang kanyang lugar at becam namin ang mabilis na mga kaibigan sa ang daan sa loob ng susunod na taon hanggang sa siya sadly kaliwa. I miss her to this day and often listen to the many recordings we did on tour, both shows and rehearsals. Miss ko sa kanya sa araw na ito at madalas makinig sa mga recording kami sa tour, kapwa nagpapakita at rehearsals. We toured in many formats – duo,trio,quartet and she shined through all of them. Kami toured sa maraming mga format ng - duo, tatluhan, apatan at siya shined sa pamamagitan ng lahat ng mga ito. I wish I could have one more minute of time with Em. Gusto ko kaya kong magkaroon ng isa pang minuto ng oras sa pamamagitan ng Em. I talked to her the day before she left Australia and she was looking forward to finding help for her problem when she returned. Talked ko sa kanyang sa araw bago siya umalis Australia at siya ay naghahanap ng pasulong upang humanap ng tulong para sa kanyang mga problema kapag siya ay nagbalik. So very sad. Kaya napaka-sad.
Thanks so much for this website dedicated to an angel. Salamat masyado para sa website na ito na nakaukol sa isang anghel.
on 13 Aug 2007 at 12:36 PM sa Agosto 13, 2007 at 12:36 Cal Haines Cal Haines said … sinabi ...
Emily came to New Mexico booked by the New Mexico Jazz Workshop for a gig in Albuquerque. Emily ang dumating sa New Mexico booked ng New Mexico Workshop Jazz para sa isang kalesa sa Albuquerque. She opened for Michael Brecker at the University of New Mexico Popejoy Hall. Siya na binuksan para sa Michael Brecker sa University of New Mexico Popejoy Hall. The trio was of course Emily on guitar and Jon Gagan on bass and I played drums. Tatlong magkakasama ay siyempre Emily sa gitara at Jon Gagan sa bass at ako nilalaro drums. I had an amazing experience playing jazz with her. Ako ay isang kahanga-hangang karanasan sa paglalaro ng jazz sa kanya. We hung out after at a hotel called La Posada in downtown Albuquerque where the Brecker band was staying. Namin ang hung out pagkatapos sa isang hotel na tinatawag na La Posada sa bayan Albuquerque kung saan ang Brecker band ay manatili.
One thing I remember about the gig at Popejoy was – before the performance, Emily and I played in her dressing room. Isang bagay tandaan ko tungkol sa mga kalesa at Popejoy ay - bago ang pagpapalabas, Emily at ako nilalaro sa kanyang dressing room. I was playing brushes on a newspaper and Emily was playing unplugged. Ako ay naglalaro brushes sa isang pahayagan at Emily ay naglalaro unplugged. That was a special event for me. Iyon ay isang espesyal na kaganapan para sa akin. She was a very warm and kind person that loved to play jazz. Siya ay isang napaka-mainit-init at ang uri ng tao na mahal na maglaro jazz.
Emily was brought back to New Mexico; this time to open for Etta James at a venue in the mountains outside of Santa Fe called the Evergreens. Emily ay dinala pabalik sa New Mexico; oras na ito na bukas para sa Etta James sa isang lugar sa bundok sa labas ng Santa Fe tinatawag Evergreens. Emily used the same trio. Emily ginamit ang parehong tatlong magkakasama. We also played a club in Santa Fe called El Farol the night before. Din namin nilalaro sa isang club sa Santa Fe tinatawag na El Farol ng gabi bago.
The musical experience and the hang time were both memorable and inspiring. Ang mga musika na karanasan at ang ali-oras ay parehong matatandaan at kagila. She had some musical genius and I enjoyed partaking. Siya ay nagkaroon ng ilang mga henyo ng musika at Naging pakikibahagi.
visit me @ bisitahin ako @
http://www.calhaines.com/ http://www.calhaines.com/
or o
http://www.m-etropolis.com/wordpress/p/cal-haines-musical-and-visual-reflections/en/ http://www.m-etropolis.com/wordpress/p/cal-haines-musical-and-visual-reflections/en/
on 21 Jul 2007 at 12:41 PM sa Hulyo 21, 2007 at 12:41 Harvey Cedars Harvey Cedars said … sinabi ...
I was jamming away on my Fender Twin turned all the way up, at the time I was a beginning player, all I knew how to do was play some rock tunes and jam along on the guitar using the minor pentatonic scale. Ako ay trapiko malayo sa aking depensa Twin na nakabukas ang lahat ng mga paraan up, sa oras na ako ay simula ng isang player, ang lahat ko alam kung paano gumawa ng play ay ang ilang mga himig bato at oras kasama sa gitara gamit ang mga menor de edad pentatonic scale. Anyways, during a pause in the sonic chaos I was inflicting on the neighborhood, I heard this polite knock on the door. Anyways, habang nasa isang-pause sa sonik gulo ako ay inflicting sa kapitbahayan, narinig ko na ito magalang kumatok sa pinto. I opened it, and there was this stunningly beautiful young woman standing there. Binuksan ko ito, at nagkaroon ito stunningly beautiful dalaga na nakatayo doon. She introduced herself; “Hi there I am Emily Remler, I am a jazz guitarist, and I was walking by and I heard you playing, and I was wondering if you would like some lessons”. Siya ay ipinakilala ang kanyang sarili; "Hi diyan ako Emily Remler, Ako ay isang jazz Guitarist, at ako ay sa pamamagitan ng paglalakad at narinig ko kayo naglalaro, at ako ay nagtataka kung gusto mo ng ilang lessons". At the time I was 35 years old and she was about 18, so I thought what can this little girl show me. Sa oras na ako ay 35 taong gulang at siya ay tungkol sa 18, kaya Akala ko kung ano ang maaari na ito na batang babae ipakita sa akin. So I handed her my guitar and she played on it, asked me to turn down the amp and make it sound clean, and she proceeded to blow my mind. Kaya ko ang kanyang kamay ang aking gitara at siya nilalaro sa ito, nagtanong ako sa turn down ang amp at gawin itong tunog malinis, at siya pumunta na sa suntok ang aking isip. I took one hour on the spot. Ininom ko ang isang oras sa puwesto. At the time I lived on Long Beach Island New Jersey. Sa oras na ako ay nanirahan sa Long Beach Island sa New Jersey. She vacationed there every summer for a few years and every year she came she would come by and give me lessons. Siya vacationed doon sa bawat tag-araw para sa isang ilang taon at ang bawat taon na siya ay dumating na siya darating sa pamamagitan ng at bigyan ako ng mga aralin.
Sadly, many years later I heard about her death while at a flea market in St Augustine Florida where there was a man trying out the same guitar she played in my house that first time, which was for sale that day. Sadly, maraming mga taon mamaya narinig ko tungkol sa kanyang kamatayan habang nasa isang pulgas merkado sa St Augustine Florida kung saan nagkaroon ng isang tao Sinusubukan ang parehong guitar nilalaro siya sa aking bahay na unang pagkakataon, na kung saan ay para sa sale araw na iyon. He is the one who told me about her death. Siya ang isa na sinabi sa akin ang tungkol sa kanyang kamatayan. I was shocked and saddened by it. I was shocked at saddened sa pamamagitan ng ito.
She is the one who gave me some of the musical ideas which I still use to this day, as I have never perused a musical education. Siya ay ang taong nagbigay sa akin ng ilan sa mga musika ng mga ideya kung saan ko pa rin bang gamitin sa araw na ito, tulad ng hindi ko na perused isang musikal pang-edukasyon.
on 04 Jul 2007 at 10:31 PM on 04 Jul 2007 at 10:31 Jerry Dubinsky said … Jerry Dubinsky sinabi ...
I was visiting my daughter in Halifax, Nova Scotia, & saw in the newspaper that she & Larry Coryell were giving a concert at the Rebeccah Cohen Auditorium. Ako ay pagbisita sa aking anak na babae sa Halifax, Nova Scotia, at nakita ko sa dyaryo na siya & Larry Coryell ay nagbibigay ng isang konsiyerto sa Rebeccah Cohen Auditorium. When I went there to buy tickets, I noticed that the sign in lights said LARRY CORYELL but no mention of Emily. Kapag ako nagpunta doon upang bumili ng tiket, napansin ko na ang mga mag-sign in ilaw said Larry Coryell ngunit walang banggitin ng Emily. I was outraged, & went directly to the manager & told him that Emily Remler was one of the greatest jazz guitarists in the world. Ako ay outraged, & nagpunta direkta sa manager at sinabi sa kanya na Emily Remler ay isa sa mga pinakadakilang jazz guitarists sa mundo. When I went to the concert that night, I was pleased to see he name in lights with his; equal billing. Kapag ako ay nagpunta sa concert na gabi, ako ay nasisiyahan na makita ang kanyang pangalan sa mga ilaw sa kanyang; pantay-pantay ang billing. Before the concert started, I was called to the manager's office, & told my seat would be changed. Bago ang concert sa magsimula, ako ay tinatawag na sa opisina ng manager, at sinabi sa aking upuan ay nagbago. I was seated right in front, directly down from where Emily was playing in an old T-shirt & jeans. Ako ay makaupo karapatan sa harap, sa tuwiran down mula sa kung saan Emily ay ipinapalabas sa isang lumang T-shirt at maong. At intermission, she motioned me to the door that led backstage; she had two guitars & a practice amp there. Sa pagitan ng mga tagpo, siya motioned ako sa pinto na humantong Backstage; niya ang dalawang guitars & isang pagsasanay amp doon. After she hugged me & thanked me for what I did, she asked me if I played guitar. Pagkatapos siya hugged me & Thanked ako para sa kung ano ako did, siya ay nagtanong sa akin kung ako nilalaro gitara. I said “yes” & we played together for about 20 minutes. I said "oo" & namin nilalaro sama-sama para sa mga tungkol sa 20 minuto. I gave her my address & phone#, & we kept in touch until her tragic death in Australia. Ibinigay ko sa kanya ang aking mga address at telepono #, & namin ang nag-iingat sa hawakan hanggang sa kanyang kamatayan trahedya sa Australya. During that time, she would send me all her CDs & instructional videos. Noong panahon na iyon, siya ay magpadala sa akin ang lahat ng kanyang mga CD at edukasyonal video. We would talk on the phone, exchange letters, etc. I was absolutely devastated when I learned of her death in Sydney. Gusto namin na makipag-usap sa telepono, palitan ng mga titik, atbp ako ay walang pasubali devastated kapag ako ay natutunan ng kanyang kamatayan sa Sydney. I still listen to her CDs all the time, & will remember her lovingly until the day I die. Pa rin ako makinig sa kanyang mga CD sa lahat ng oras, & ay matandaan ang kanyang buong pagmamahal hanggang sa araw na mamatay ako. One can only imagine what she would have accomplished if she were still alive. Maaari Isa lamang isipin kung ano ang nais niya ay may maganap kung siya ay buhay pa rin. She was not only a great artist, but a terrific human being as well. Siya ay hindi lamang isang mahusay na artist, ngunit isang napakalakas tao rin.
on 15 Dec 2006 at 1:32 PM sa Disyembre 15, 2006 at 1:32 Annie Friedland Annie Friedland said … sinabi ...
I was a personal friend of Emily's, I met her when she came to Pittsburgh to handle some personal issues. Ako ay isang personal na kaibigan ng Emily's, nakilala ko sa kanya kapag siya ay dumating sa Pittsburgh mapanghawakan ang ilang personal na isyu. She figured Pittsburgh was far enough away from New York to be able to relax.We became friends right away, being that I am a musician also. Siya korte Pittsburgh ay malayo sapat na ang layo mula sa New York para ma-relax.We naging kaibigan agad, na na ako ng isang musikero din.
She had already hooked up with the Duquesne thing. Na Siya ay nagkaroon ng baluktot up sa mga bagay na Duquesne.
After that, I played several gigs with her. Pagkatapos nito, nilalaro ko ng ilang Gigs sa kanya. One was on New Years Eve at Club “Toots Suite” where she was treated like royalty, like she deserved. Ang isa ay sa Bagong Taon Eba sa Club "Toots Suite" kung saan siya ay ginagamot ng pagkahari, tulad siya ng marapat. We also played at a few more small venues and I remember her arguing with the drummer who announced “St. Din namin nilalaro sa isang ilang mga mas maliit na Venues at matandaan ko sa kanya arguing sa drummer na inihayag ng "St Thomas” as an island and Emily said it was a penninsula and wouldn't play until he agreed. Tomas "bilang isang isla at Emily said ito ay isang tangway at hindi play hanggang sa siya ay sumang-ayon.
I had the opportunity to go to Phile with her to Pat Martino's house and also met her when she was here with David Benoit. Ako ay nagkaroon ng pagkakataon na pumunta sa Phile sa kanyang sa Pat Martino bahay at nakilala din sa kanya kapag siya ay dito na may David Benoit.
I knew she was in trouble, but felt safe with David's group. Alam ko siya sa mga problema, ngunit nadama ligtas sa David's group. When she told me she was going to Sydney alone, I begged her not to. Kapag Sinabi niya sa akin siya ang pagpunta sa Sydney nag-iisa, ako ay isinamo sa kanya na hindi. as did several others, but she insisted. tulad ng ginawa ng ilang mga iba, subalit siya insisted.
The rest is history. Magpahinga ay kasaysayan. I miss her and still think of her and this website is a Godsend! Miss ko sa kanya at sa tingin pa rin sa kanya at website na ito ay isang kaloob ng diyos!
on 11 Dec 2006 at 11:30 AM sa Disyembre 11, 2006 at 11:30 Jim Basler said … Jim Basler sinabi ...
I remember Emily sitting in her dorm room (our first year at Berklee) with her guitar in hand playing to the music of the commercials that came on while she watched the little tv in her room. Tandaan ko Emily upo sa kanyang dormitoryo room (ang aming unang taon sa Berklee) sa kanyang gitara sa paglalaro ng mga kamay sa musika ng mga patalastas na dumating sa habang siya ay bantayan ang maliit na tv sa kanyang kuwarto.