The favored gear of our lady of jazz guitar. Η ευνόησε εργαλεία της Παναγίας της τζαζ κιθάρας.

All the information available related to what she played and preferred in equipment . Όλες οι διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με το τι έπαιξε και προτίμησε σε εξοπλισμό.

Emily recorded at a time in the music industry where not as much emphasis was placed on providing the names of gear and instruments that artists preferred, as it so prevalent with today's sponsorship agenda. Emily καταγράφονται σε μια εποχή στη μουσική βιομηχανία, όπου δεν είναι τόσο μεγάλη έμφαση δόθηκε στην παροχή των ονομάτων των εργαλείων και μέσων που καλλιτέχνες προτιμάται, δεδομένου ότι είναι τόσο διαδεδομένη στην ημερήσια διάταξη, τη χορηγία του σήμερα. All the inserts of her cd's casually list her as just playing on : Guitar. Όλα τα ένθετα των cd της, της λίστας της ανέμελα, όπως ακριβώς το παιχνίδι σε: Κιθάρα.

But there are mentions of her favorite brands from time to time in articles and interviews and definitely lots of photos of what she constantly had in her hands, and with that we will cover what we know, what we see and hopefully provide a perspective about her gear that you will find nowhere else. Αλλά υπάρχουν αναφορές από τις αγαπημένες μάρκες της από καιρό σε καιρό σε άρθρα και συνεντεύξεις και σίγουρα πολλές φωτογραφίες για αυτό που συνεχώς είχε στα χέρια της, και με ότι θα καλύψει ό, τι ξέρουμε, ό, τι βλέπουμε και ελπίζω να παρέχουν μια προοπτική γι 'αυτήν εργαλείων που θα βρείτε πουθενά αλλού.

Her passion for the Gibson ES-330 is very well documented. Το πάθος της για την Gibson ES-330 είναι πολύ καλά τεκμηριωμένη. It's not hard to find out that her brother's 330 is the instrument she started playing on. Δεν είναι δύσκολο να ανακαλύψει ότι ο αδελφός της είναι 330 είναι το μέσο που άρχισε να παίζει σε. You will notice it in pictures throughout her career, Θα το παρατηρήσετε σε εικόνες όλη τη σταδιοδρομία της,
it's a marvelous cherry red model but of note Emily's guitar was modified with humbucking pickups which would today be a very rare modification on this particular vintage instrument. Είναι ένα θαυμάσιο κεράσι κόκκινο μοντέλο, αλλά της κιθάρας σημείωμα της Emily τροποποιήθηκε με humbucking μαγνήτες που θα ήταν σήμερα να είναι μια πολύ σπάνια τροποποίηση σε αυτό το συγκεκριμένο vintage μέσο.


Emily's 330 was also fitted with a Gibson Lyre Vibrola tremolo system that is engraved with a Lyre (a harp-like instrument) and the Gibson logo. Της Emily 330 ήταν επίσης εφοδιασμένο με ένα Gibson Λύρα σύστημα Vibrola tremolo που είναι χαραγμένο με ένα Λύρα (α άρπα-όπως μέσου) και το λογότυπο Gibson. The engraving and chrome finish are largely worn away and tarnished but can just be made out on the cover photo of her Transitions album. Η χαρακτική και φινίρισμα χρωμίου είναι σε μεγάλο βαθμό φθαρεί και αμαύρωσαν, αλλά μπορεί απλώς να συντάσσεται στη φωτογραφία για εξώφυλλο του Μεταβάσεις της άλμπουμ. One can also tell the tremolo arm has been removed. Κάποιος μπορεί να πει, επίσης, ο βραχίονας τρέμολο έχει αφαιρεθεί.





From the photo and video evidence we have it's clear that around the late 80′s Emily removed the metal bar that attached to the tremolo arm and was designed to rock this very simple tremolo system and fitted a Gibson-style Stop Bar Tailpiece. Από τα στοιχεία φωτογραφιών και βίντεο που έχουμε είναι σαφές ότι γύρω στα τέλη της δεκαετίας του 80 απομακρύνεται Έμιλυ τη γραμμή μετάλλων που συνδέονται με το σκέλος τρέμολο και σχεδιάστηκε για την ροκ αυτό το πολύ απλό σύστημα τρέμολο και τοποθετείται ένα Gibson-style Διακοπή Bar βινιέτα.

After this modification the tarnished and now defunct Lyre Vibrola tailpiece was left on the guitar and this often causes confusion to those trying to identify Emily's guitar as an authentic vintage 330. Μετά την τροποποίηση η αμαυρωμένη και τώρα μακαρίτης επιστέγασμα Λύρα Vibrola αφέθηκε στην κιθάρα και αυτό προκαλεί συχνά σύγχυση σε όσους προσπαθούν να προσδιορίσουν την κιθάρα της Emily ως ένα αυθεντικό vintage 330. At this same time it appears that the original Gibson tuners were replaced by what seem to be Grover tuners. Την ίδια περίοδο φαίνεται ότι η αρχική δέκτες Gibson αντικαταστάθηκαν από ό, τι φαίνεται να είναι Grover tuners. Emily once remarked in an interview that she thought her 330 was a 1962 model but she wasn't sure. Emily παρατήρησε κάποτε σε μια συνέντευξη ότι σκέφτηκε την 330 ήταν ένα μοντέλο 1962, αλλά δεν ήταν σίγουρος. Those serious in owning one will find them periodically on auction sites. Αυτές οι σοβαρές για το οποίο κατέχει μία από αυτές θα τις βρείτε περιοδικά σε ιστοσελίδες δημοπρασιών.

The Gibson ES-330 was intended to be a student instrument when first released. Ο Gibson ES-330 επρόκειτο να είναι ένα μέσο φοιτητή, όταν κυκλοφόρησε για πρώτη φορά. It was in fact referred to as the “poor man's dot marker” because so many owners were able to buy and customize the 330 to the specs of the top line 335′s at the time, for far less the price. Πράγματι, ήταν αναφέρεται ως «φτωχού dot δείκτη», γιατί πολλοί ιδιοκτήτες είχαν τη δυνατότητα να αγοράσουν και να προσαρμόσετε τα 330 έως τα specs της επάνω γραμμής 335 στο χρόνο, για πολύ λιγότερο η τιμή. It was never as ornamented, missing the crown motif on the headstock, used single coil P90 pick ups instead of humbuckers, and had the fretboard join the body at the 16th fret not the normal 19th, which caused a repositioning of the bridge, but being labeled a student guitar didn't effect it's sound quality or expert build. Ποτέ δεν ήταν τόσο διακοσμημένη, λείπει το μοτίβο της κόμης στο κοτσαδόρος, που χρησιμοποιείται μόνο P90 πηνίο pick ups αντί humbuckers, και είχε την ταστιέρα ενταχθούν στο σώμα κατά την 16η δεν στενοχωριέμαι την κανονική 19ου, το οποίο προκάλεσε επανατοποθέτηση της γέφυρας, αλλά όντας επισημαίνονται μια κιθάρα φοιτητής δεν είχε αποτέλεσμα η ποιότητα του ήχου ή εμπειρογνώμονα που θα χτίσουμε. The 330′s superb performance proved to be appealing beyond the novice player. Η εξαιρετική απόδοση 330 αποδείχθηκαν για να είναι ελκυστικό πέρα ​​από το αρχάριο παίκτη. And in the end, aren't we all perpetual students when it comes to learning and music anyway? Και στο τέλος, δεν είναι όλοι αέναη μαθητές όταν πρόκειται για την εκμάθηση και τη μουσική ούτως ή άλλως; The biggest change from the well established ES-335 to the thinline 330 was the absence of the wooden center block that enabled a deep, full sound from the guitar that was more commonly associated with the bigger bodied acoustic/electric models. Η μεγαλύτερη αλλαγή από την καθιερωμένη ES-335 της thinline 330 ήταν η απουσία του ξύλινη δοκό, κέντρο, που επέτρεψε μια βαθιά, πλήρη ήχο από την κιθάρα, που ήταν περισσότερο συχνά συνδέεται με το μεγαλύτερο σώμα ακουστική / ηλεκτρική μοντέλα. The tailpieces of the early releases were not exactly elegant, but the rich tone it imparted, the comfortable size, fretboard dimensions and accessibility made it a dream to play. The tailpieces του τις πρόωρες αποφυλακίσεις, δεν ήταν ακριβώς το κομψό, αλλά και το πλούσιο ήχο που μεταδίδεται, το άνετο μέγεθος, τις διαστάσεις ταστιέρας και την προσβασιμότητα έκανε ένα όνειρο για να παίξει.

She tried the Προσπάθησε η Gibson ES-175 Gibson ES-175 early on but reported that: νωρίς, αλλά ανέφερε ότι:

” It was too fat and restricted my right arm in such a way that my picking, which is my strongest point, would get tired. «Ήταν πάρα πολύ λίπος και περιόρισε το χέρι μου δικαίωμα κατά τέτοιο τρόπο ώστε να πάρει μου, το οποίο είναι το σημείο μου ισχυρότερο, θα έχετε κουραστεί. The 330 has a nice thin body, so I don't have the problem.” Το 330 έχει ένα ωραίο λεπτό σώμα, οπότε δεν έχω πρόβλημα. "

Emily's 330 is showcased on her very first two albums, Firefly and Take Two, and again later you will see it in the promo photos for Transitions and is pictured in the inserts for This Is Me, so she never traded it in, from the beginning to the end, the 330 was clearly one of her favorites. Της Emily 330 είναι προβάλλονται σε πολύ δύο πρώτα άλμπουμ της, Firefly και Take Two, και αργότερα θα το δείτε στις φωτογραφίες promo για Μεταβάσεις και απεικονίζεται στα ένθετα για αυτό είναι εγώ, κι έτσι ποτέ δεν διατίθενται στο εμπόριο, από την αρχή μέχρι το τέλος, το 330 ήταν σαφώς ένα από τα αγαπημένα της.

The first we see of the Ovation acoustic was around the mid 80′s. Το πρώτο που βλέπουμε από το ακουστικό Ovation ήταν περίπου τα μέσα της δεκαετίας του 80. Emily was gearing up for her recording with Larry Coryell in Charlottesville, Virginia and Ed Deasy took several black and white photo's showing her in trance with a 1984 Collectors Series Ovation (some of my absolute favorite images of her). Έμιλυ ήταν ετοιμάζεται για την καταγραφή της με τον Larry Coryell στο Charlottesville, Virginia και Ed DEASY έλαβε αρκετές ασπρόμαυρες φωτογραφίες της που δείχνουν σε έκσταση με 1984 Συλλέκτες σειρά Ovation (μερικές από τις εικόνες μου απόλυτη αγαπημένη του της). Indeed, the credits for the album, Together , lists Larry playing a '67 circa Gibson Super 400 electric and Ovation Adamas acoustic and Emily playing the Ovation Adamas acoustic and Borys B120 electric. Πράγματι, οι πιστώσεις για το άλμπουμ, μαζί, απαριθμεί Larry παίζει '67 περίπου Gibson Super 400 ηλεκτρικά και Ovation Αδάμαντα ακουστική και Έμιλυ παίζοντας το Ovation Αδάμαντα ακουστικές και ηλεκτρικές Borys B120. She also used that Ovation for the 3 standout solo performances captured on The Guitar Show JazzMasters series. Επίσης χρησιμοποίησε το Ovation για τα 3 σόλο παραστάσεις standout συλληφθεί στην κιθάρα Show σειρά JazzMasters.

It's a gorgeous, dark walnut finish guitar with a leaf motif around the soundholes. Είναι ένα πανέμορφο, σκοτεινό κιθάρα φινίρισμα καρυδιάς με ένα φύλλο μοτίβο γύρω από το soundholes. ADAMAS II Models were introduced in 1981 with the standard Ovation neck and bridge, and was available as acoustic electric only. ΑΔΑΜΑΣ ΙΙ Μοντέλα εισήχθησαν το 1981 με το πρότυπο λαιμό Ovation και την γέφυρα, και ήταν διαθέσιμο ως ακουστικό ηλεκτρικό μόνο. The Collectors Series followed in 1982 with the wood-top Adamas prototypes named Elite, and labels that were marked with N-19-82WTSL ( the WTSL for Wood Top Super Legend). Η Σειρά Συλλέκτες ακολούθησε το 1982 με το ξύλο-top Αδάμαντα πρωτοτύπων όνομα Elite, και τις ετικέτες που έχουν σημανθεί με N-19-82WTSL (το WTSL Ξύλου Top Super Legend).

2,637 were made for that year and if you are patient, you can still find them up for sale now and again. 2.637 έγιναν για το έτος αυτό και εάν είστε υπομονετικοί, μπορείτε να τα βρείτε ακόμα προς πώληση τώρα και πάλι. The collectors series was a super shallow body, spruce top with an ebony fretboard, inlaid at the 12th fret with hard maple and the year 1984 contrastingly set into that. Η σειρά συλλέκτες ήταν ένα σούπερ ρηχό σώμα, ερυθρελάτη κορυφή με έβενο ταστιέρα, ένθετος στο 12ο τάστο με σκληρό σφένδαμνο και το έτος 1984 contrastingly ορίζεται σε αυτό.

It has a beautiful acoustic sound plugged in, with the classic ovation overtones and the super low action coupled with wide frets gives it an electric fretboard feel. Έχει ένα πανέμορφο ακουστικό ήχο στην πρίζα, με το κλασικό αρμονικούς ήχους χειροκροτεί και η εξαιρετικά χαμηλή ενέργεια σε συνδυασμό με την ευρεία τάστα δίνει ένα ηλεκτρικό fretboard αίσθηση.

She really played it to all it's perfections in the JazzMasters show. Έπαιξε πραγματικά σε όλους ότι είναι τελειότητες στην δείτε τα JazzMasters. You can check a few of those solos out on the Em-cast page. Μπορείτε να ελέγξετε μερικά από τα σόλο έξω στη σελίδα Em-cast.

Korocusci Classical Guitar Korocusci Κλασική Κιθάρα

If you ever heard Emily playing some of her Brazilian style jazz (and it's very apparent on her version of Afro Blue) and thought hey, that sounds like a nylon string guitar, it was. Αν έχετε ακούσει ποτέ το παιχνίδι της Emily μερικά από βραζιλιάνικη τζαζ στυλ της (και είναι πολύ προφανές για δική της εκδοχή Afro Blue) και σκέφτηκα hey, ότι ακούγεται σαν μια κιθάρα string νάιλον, αυτό ήταν. This is the least searchable of all her guitars but she does talk about it in a few articles around '80 – '81 , where she says: Αυτό είναι το λιγότερο αναζήτηση όλων κιθάρες της, αλλά έχει μιλήσει γι 'αυτό σε μερικά άρθρα γύρω '80 - '81, όπου λέει:

” I recently bought a new Japanese classical guitar called a Korocusci. «Πρόσφατα αγόρασα ένα νέο ιαπωνικό κλασική κιθάρα ονομάζεται Korocusci. I got it because I do a lot of work with Astrud Gilberto, and she does a lot of bossa nova tunes. Το πήρα γιατί κάνω πολλή δουλειά με Astrud Gilberto, και κάνει πολλή bossa nova μουσική. So the classical guitar is a necessity. Έτσι, η κλασική κιθάρα είναι μια αναγκαιότητα. I used to borrow one every time I worked with her, but because we were going into the Brecker Brothers' club, Seventh Ave. Θα χρησιμοποιηθεί για να δανειστούν ένα κάθε φορά που δούλεψα μαζί της, αλλά επειδή ήμασταν υπεισέλθω σε κλαμπ της Brecker Brothers », έβδομο Ave. South, I wanted a new guitar for the job. ” Νότια, ήθελα μια νέα κιθάρα για τη δουλειά. "

It appears to be a virtually unknown guitar model name or manufacturer so I have no further info to offer, but if you know this guitar or have pictures, feel free to use the contact page and share your knowledge. Φαίνεται να είναι ένα σχεδόν άγνωστο όνομα του μοντέλου κιθάρας ή τον κατασκευαστή έτσι δεν έχω καμία περαιτέρω πληροφορίες για την προσφορά, αλλά αν ξέρετε αυτήν την κιθάρα ή έχετε φωτογραφίες, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τη σελίδα επικοινωνίας και να μοιραστούν τις γνώσεις σας.

Could this be a picture of the elusive Korocusci ?? Θα μπορούσε αυτό να είναι μια εικόνα της φευγαλέα Korocusci;

Peroria, Illinois, 1981 Emily, Monty Alexander & Paul Berner Peroria, Illinois, 1981 Emily, Αλέξανδρος Monty & Paul Berner

Casio PG-380 Synth Guitar Casio PG 380 Synth Guitar-

Early on, Emily leaned toward being a traditional player with a straight ahead, hard bebop style and no desire to alter those pure tones. Τα πρώτα χρόνια, Emily έσκυψε προς είναι ένα παραδοσιακό παίκτης με μια ευθεία μπροστά, σκληρό ύφος bebop και δεν επιθυμεί να μεταβάλει τα καθαρά χρώματα. She had a great respect for the music she was trying to convey from such Masters as Clifford Brown, Sonny Rollins, Wes Montgomery and Bobby Timmons, and felt it would be wrong to “wash” the delivery of their songs with any guitar or amplifier effects. Είχε ένα μεγάλο σεβασμό για τη μουσική που προσπαθεί να μεταφέρει από μια τέτοια Masters ως Clifford Brown, Sonny Rollins, Wes Montgomery και Bobby Timmons, και θεώρησαν ότι θα ήταν λάθος να "πλύση" την παράδοση των τραγουδιών τους με κάποια ανεπιθύμητη κιθάρας ή ενισχυτή . But near the end of her career, as she was establishing her own style and playing with the new technology of the times, she did begin to venture into the electronic side of jazz music and her instrument of choice was the Casio PG-380 Synth Guitar. Αλλά προς το τέλος της καριέρας της, όπως ήταν για την ίδρυση δικό της στυλ και το παιχνίδι με τη νέα τεχνολογία της εποχής, που άρχισε να εμπλακούν στην περιπέτεια της ηλεκτρονικής πλευρά της μουσικής τζαζ και μέσο της επιλογής ήταν η Casio PG-380 Synth Guitar . The only commercial album that featured her Casio was her last, This Is Me , and is so prominently displayed on the song, Simplicidaje, but you will immediately notice that the entire album has a different feel and attitude from her previous releases, due in part from the inclusion of her new found special effects. Η μόνη εμπορική άλμπουμ που χαρακτήρισε Casio της ήταν το τελευταίο της, αυτό μου είναι, και είναι τόσο περίοπτη θέση στο τραγούδι, Simplicidaje, αλλά αμέσως θα παρατηρήσετε ότι ολόκληρο το άλμπουμ έχει μια διαφορετική αίσθηση και τη στάση από την ελευθέρωση της προηγούμενης, οφείλεται εν μέρει από την ένταξη των νέων που βρέθηκαν ειδικά εφέ της.
It's too bad for us that most of her playing and experimenting with this guitar's limitless sounds was done in her home studio without the benefit of a recorder but some of her friends remember enjoying many jams and soloing out of the Casio that we will unfortunately never know. Είναι πάρα πολύ κακό για εμάς ότι τα περισσότερα της που παίζει και πειραματίζεται με απεριόριστες ακούγεται αυτό κιθάρας έγινε σε στούντιο στο σπίτι της, χωρίς το όφελος από ένα όργανο καταγραφής, αλλά μερικοί από τους φίλους της να θυμάστε να απολαύσετε πολλές μαρμελάδες και soloing από την Casio που θα έχουν, δυστυχώς ποτέ δεν ξέρεις .



Casio PG-380 Casio PG-380

Initially released in 1987, this series of synth guitars were based on a “Strat” style Ibanez design and featured an easy transition from normal electric vocals to well over Αρχικά κυκλοφόρησε το 1987, αυτή η σειρά των synth κιθάρες βασίστηκαν σε "Start" στυλ Ibanez σχεδιασμό και την χαρακτήρισε μια εύκολη μετάβαση από κανονικό ηλεκτρικό φωνητικά σε καλά πάνω από
60 preset sounds 60 προκαθορισμένες ήχους . .
Casio introduced five MIDI guitar models in '87: The MG-500 and MG-510, and the PG-300, PG-310, and PG-380 that were part of their second generation of professional instruments (which also included the VZ-series synthesizers and the FZ-series samplers). Casio παρουσιάζει πέντε μοντέλα κιθάρα MIDI στο '87: Το MG-500 και MG-510, και το PG-300, PG-310, και το PG-380 που αποτελούσαν μέρος της δεύτερης γενιάς της επαγγελματικής τους μέσα (που περιελάμβανε και τη VZ- συνθέτες σειρές και τους δειγματολήπτες FZ-series).
The guitars themselves were produced under contract for Casio by Fuji Gen Gakki, who also built the Roland and Ibanez MIDI guitars. Οι κιθάρες ίδιες έχουν παραχθεί στο πλαίσιο σύμβασης για Casio με Fuji Gen Gakki, οι οποίοι έχτισαν το Roland και Ibanez κιθάρες MIDI.
The PG-380 was Casio's top of the line guitar listing for about $1500 and sported an Alder body longer than a Strat's and without the tummy cut and armrest contouring of a Strat, due to the numerous cavities routed in the body to accommodate the electronics. Η PG-380 ήταν πάνω Casio για την εισαγωγή κιθάρας γραμμή για περίπου $ 1500 και sported ένα σώμα Alder, περισσότερο από ό, τι δημιουργήθηκε μια στρατηγική και χωρίς την κοιλιά κοπεί και υποβραχιόνιο της διαμόρφωσης περιγράμματος της εκκίνησης, λόγω των πολυάριθμων κοιλότητες δρομολογείται στο σώμα για να φιλοξενήσει τα ηλεκτρονικά. The neck and bridge pickups were both a single-coil humbucker splittable by a push-pull switch on the tone control and a Gotoh Floyd Rose-style locking vibrato. Οι μαγνήτες λαιμό και την γέφυρα ήταν τόσο humbucker single-coil splittable από ένα διακόπτη push-pull για τον έλεγχο ήχο και μια Gotoh Floyd Rose-style vibrato κλειδώματος. The neck was made of maple with a 22-fret ebony fingerboard and locking nut. Ο λαιμός ήταν κατασκευασμένο από σφενδάμι με ένα 22-μαίανδρο έβενο ταστιέρα και παξιμάδι.
It gets very good reviews from current owners and is one of those guitars that will pop up from time to time on auction sites for less than half of it's original price. Παίρνει πολύ καλές κριτικές από τους τωρινούς ιδιοκτήτες και είναι μία από αυτές κιθάρες που θα αναδυθεί από καιρού εις καιρόν σε ιστοσελίδες δημοπρασιών για λιγότερο από το μισό του είναι αρχική τιμή.

The beloved B120 HollowBody Electric was maybe her favorite choice toward the end of the 80′s. Η αγαπημένη B120 hollowbody Electric ήταν ίσως επιλογή το αγαπημένο προς το τέλος της δεκαετίας του 80. It appears in many of the pictures you can find of her, and most notably on her two excellent lesson videos, Bebop & Swing Guitar and Advanced Latin & Jazz Improvisation . Εμφανίζεται σε πολλές από τις φωτογραφίες μπορείτε να βρείτε από της, και κυρίως για το μάθημα της δύο βίντεο εξαιρετική, Bebop & Swing κιθάρα και Advanced Latin & τζαζ αυτοσχεδιασμού. It is also mentioned as her electric choice for the Together album with Coryell and you can see in Ed Deasy's photo's of the Charlottesville sessions, it was already her guitar of choice before recording the duo album. Είναι, επίσης, αναφέρθηκε και στην επιλογή της για την ηλεκτρική Μαζί άλμπουμ με Coryell και μπορείτε να δείτε στο DEASY του φωτογραφία του Ed των συνεδριών Charlottesville, είχε ήδη την κιθάρα της επιλογής πριν από την εγγραφή του δίσκου δίδυμο.

Even without seeing the inlaid name in the head stock, you will always know a Ακόμη και χωρίς να δει το ένθετο όνομα στο χρηματιστήριο κεφάλι, θα ξέρετε πάντα Borys Borys by the unusually thin and angular pick guard (Emily's was made of a dark wood, either walnut or one of the tropicals, but this was probably an extra option). από την ασυνήθιστα λεπτό και γωνιακή φρουράς pick (Emily ήταν κατασκευασμένες από σκούρο ξύλο, είτε καρυδιάς ή ένα από τα tropicals, αλλά αυτό ήταν μάλλον μια επιπλέον επιλογή). He began building guitars in 1974 in Burlington, Vermont, eventually evolving to a series of guitars with jazz musicians in mind. Ξεκίνησε κτίριο κιθάρες το 1974 στο Burlington, Vermont, τελικά εξελίσσεται σε μια σειρά από κιθάρες με τους μουσικούς της τζαζ στο μυαλό. Ken Armstrong developed a special pick up just for them, that induced a rich tone from the trebles while retaining a crisp edge in the bass. Ken Armstrong ανέπτυξε ένα ειδικό pick up μόνο γι 'αυτούς, που προκάλεσε ένα πλούσιο ήχο από τα τριπλά διατηρώντας μια τραγανή άκρη στο μπάσο. They came with ebony pickguards and knobs, mother of pearl markers and one of the finer adjustments was the ability to change string tension by raising or lowering the solid brass tail piece. Ήρθαν με έβενο pickguards και πόμολα, φίλντισι δεικτών και μία από τις προσαρμογές λεπτότερες ήταν η ικανότητα να αλλάξει ένταση σειράς με την αύξηση ή τη μείωση του στερεό κομμάτι ουρά ορείχαλκο. It's a beautiful guitar and the tone speaks for itself. Είναι μια όμορφη κιθάρα και τον ήχο μιλάει από μόνο του.

Borys apprenticed with Jimmy D'Aquisto and made laminated body plates for Jimmy's jazz electric guitars ( the Jim Hall – D'Aquisto guitar) into the 1990′s. Borys μαθητευόμενο με τον Jimmy D'Aquisto και έκανε απανωτές στρώσεις πλάκες φορέα για την τζαζ ηλεκτρικές κιθάρες Jimmy (ο Jim Hall - D'Aquisto κιθάρα) στη δεκαετία του 1990. The BG series was designed in collaboration with Jimmy D'Aquisto and Barry Galbraith, hence the “BG” in the name. Η σειρά BG σχεδιάστηκε σε συνεργασία με τον Jimmy D'Aquisto και Barry Galbraith, εξ ου και η "BG" στο όνομα.

I understand Roger Borys is still building (with limited production) and repairing guitars but has moved his operation from northern Vermont to Hoboken, New Jersey. Καταλαβαίνω Roger Borys είναι ακόμη κτίριο (με περιορισμένη παραγωγή) και επισκευή κιθάρες, αλλά μετέφερε τη λειτουργία του από το βόρειο Βερμόντ για να Hoboken, New Jersey. After all this time they are still made by hand, one at a time. Μετά από όλο αυτό το διάστημα εξακολουθούν να γίνονται με το χέρι, ένα κάθε φορά. Visit his website - Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του - RogerBorys.com RogerBorys.com for more information. για περισσότερες πληροφορίες. Good luck in finding a used model at vintage guitar sites or ebay and if you do, expect to open your wallet a little wider than normal. Καλή τύχη στην εύρεση ενός μεταχειρισμένου μοντέλου σε vintage τοποθεσίες κιθάρα ή το ebay και αν το κάνετε, περιμένετε να ανοίξει το πορτοφόλι σας λίγο μεγαλύτερο από το κανονικό.

see the δείτε το special collections page ειδική σελίδα συλλογές for more vintage Borys brochures and literature. για περισσότερες vintage φυλλάδια Borys και τη λογοτεχνία.

Of interest, in one interview Emily spoke of owning an Ενδιαφέροντος, σε μία συνέντευξη Emily μίλησε για την ιδιοκτησία ενός Ibanez GB-10 Ibanez GB-10 (early on in her New Orleans experience ) , a signature series George Benson model, which is a little like the Gibson ES-175, Here's what she had to about it. (Νωρίς στη Νέα Ορλεάνη την εμπειρία της), μια σειρά George Benson υπογραφή μοντέλο, το οποίο είναι λίγο σαν τον Gibson ES-175, Εδώ τι είχε να γι 'αυτό.

It was good because it was thin enough, but I found that it was good only if you wanted to sound like George Benson. Θα ήταν καλό γιατί ήταν αρκετά λεπτό, αλλά βρήκα ότι ήταν καλό μόνο αν ήθελε να ακούγεται σαν George Benson. the top strings were very chinky and trebly, the low strings were warm and bassy, but they didn't sustain at all. στην κορυφή χορδές ήταν πολύ chinky και τριπλασίως, το χαμηλό χορδές ήταν ζεστή και bassy, ​​αλλά δεν έχουν υποστεί καθόλου. It got a very percussive sound, like the way George plays. Πήρε μια πολύ κρουστικό ήχο, όπως τον τρόπο ο Γιώργος παίζει. It was perfect for me in some ways, but I wanted a guitar that I could use for rock work, and it was terrible for that. Ήταν τέλεια για μένα κατά κάποιο τρόπο, αλλά θα ήθελα μια κιθάρα που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει για την εργασία ροκ, και ήταν φοβερό για αυτό.

Other Gear Άλλα Gear

Amplifiers Ενισχυτές

On the list of amps Emily is known to have liked are: Roland Chorus, Walter Woods, Music Man, Polytone and Fender . Στη λίστα των ενισχυτών Emily είναι γνωστό ότι έχει άρεσε είναι: Roland Χορός, Walter Woods, το άτομο μουσικής, Polytone και Fender. Besides of course the tone, one of her biggest considerations for an amp was related to the weight. Εκτός φυσικά τον ήχο, μία από τις μεγαλύτερες εκτιμήσεις της για έναν ενισχυτή ήταν συνδεδεμένη με το βάρος. When you schlep your own gear, how much you have to lug is a factor. Όταν schlep δική τον εξοπλισμό σας, πόσο πρέπει να λοβός είναι ένας παράγοντας.

” I owned a Polytone, which is kind of like a Fender Twin Reverb, except the Twin is much too heavy for me. "Έχω είχε ένα Polytone, το οποίο είναι κάτι σαν μια Fender Twin Reverb, εκτός από το Twin είναι πάρα πολύ βαρύ για μένα. I can't pick one up, so I use the Polytone. Δεν μπορώ να διαλέξω επάνω, έτσι μπορώ να χρησιμοποιήσω το Polytone. I'd much rather use a tube amp, though. Είχα πολλή χρήση και όχι έναν ενισχυτή σωλήνα, όμως. I buy amps that i can pick up, otherwise I have to get strange men from the street to help me take it out of the car.” Αγοράζω ενισχυτές ώστε να μπορώ να πάρει, αλλιώς πρέπει να πάρω άγνωστους άντρες από το δρόμο για να με βοηθήσει να το πάρετε από το αυτοκίνητο. "

Of note, she was a proud owner of a VW Rabbit, Volkswagen of America headquarters was located on the industrial side of her hometown, Englewood. Από τη σημείωση, ήταν υπερήφανος ιδιοκτήτης ενός VW Rabbit, Volkswagen της έδρας Αμερική βρισκόταν στη βιομηχανική πλευρά της ιδιαίτερης πατρίδας της, Englewood. Try stuffing a Twintube into the back of that! Δοκιμάστε το γέμισμα ενός Twintube στο πίσω μέρος του!

Strings Χορδές

The only strings I've ran across her endorsing were D'Addario Half Rounds of which she said she wasn't fussy about the exact gauge and would use .011 gauge for the top but didn't care what the rest of the strings were. Το μόνο σειρές που έχω έτρεξε σε όλη θετική ήταν Half D'Addario της Γύροι των οποίων είπε ότι δεν ήταν ιδιότροπος για το ακριβές εύρος και θα χρησιμοποιήσει 0.011 μετρητή για την κορυφή, αλλά δεν με ενδιαφέρει τι το υπόλοιπο της χορδές . The advertisement below says it best. Η διαφήμιση λέει πιο κάτω, τι καλύτερο. She also mentions later to leaning toward D'Addario Jazz Lights and loved them because they were free. Έχει επίσης αναφέρει αργότερα για να κλίνει προς D'Addario Φώτα Τζαζ και τους αγαπημένους τους, γιατί ήταν ελεύθερες.

Half round guitar strings are round wound with 430 stainless steel, then precision ground, leaving the outer surface semi-smooth. Μισό χορδές κιθάρας γύρος είναι γύρος πληγή με 430 ανοξείδωτο χάλυβα, στη συνέχεια αλέθονται ακρίβεια, αφήνοντας την εξωτερική επιφάνεια ημι-λεία. They retain the flexibility and tonal characteristics of round wound strings, but provide a smoother feel. Διατηρούν την ευελιξία και την τονική χαρακτηριστικά των χορδών πληγή γύρο, αλλά παρέχει μια πιο ομαλή αίσθηση.

Right Down To The Pick Δεξιά κάτω στο Pick

As her fans know Emily played a majority of her style without a pick, thus the comparison to Wes Montgomery for the use of her thumb. Όπως γνωρίζετε θαυμαστές της Έμιλυ έπαιξε η πλειοψηφία των στυλ της χωρίς την ανάκαμψη, με αποτέλεσμα η σύγκριση να Wes Montgomery για τη χρήση του αντίχειρα της. She was masterful with it. Ήταν αριστοτεχνική με αυτό. But when she wanted to accent a lead she would grab a pick she had been holding between her teeth and casually use it for a few minutes, then store it again. Αλλά όταν ήθελε να τονίσει το προβάδισμα που θα αρπάξει ένα pick είχε διατελέσει εκμετάλλευση ανάμεσα στα δόντια της και επιπόλαια το χρησιμοποιήσετε για λίγα λεπτά, στη συνέχεια, αποθηκεύσετε ξανά.
Emily was especially annoyed at a prominent critic who had objected (in print) to her habit of intermittently holding the guitar pick in her mouth whenever she switched to bare-finger playing. Emily ήταν ιδιαίτερα ενοχλημένος σε εξέχουσα κριτικός ο οποίος είχε αντιρρήσεις (σε έντυπη μορφή) με τη συνήθεια της για διαστήματα που ασκεί την κιθάρα ανάκαμψη στο στόμα της κάθε φορά που ανάβουν για να παίζει γυμνά δάχτυλα. The critic confessed that he preferred to look away whenever she was doing this, to which Emily testily replied: Ο κριτικός ομολόγησε ότι προτίμησε να κοιτάξουμε μακριά κάθε φορά που ήταν να γίνει αυτό, στο οποίο Emily οργιλώς απάντησε:

Good ! Καλό! I wish he'd look away the whole time and picture me as John Coltrane ! Μακάρι να είχα βλέμμα μακριά όλη την ώρα και την εικόνα μου, όπως ο John Coltrane!

The only pick she ever mentioned using was the Fender Extra Heavy 1.21mm and before that she states, ” I used bits of Tupperware and pieces of wood…”. Η μόνη επιλογή που ποτέ αναφερθεί χρησιμοποιώντας ήταν η Fender Extra 1,21 χιλιοστών Βαρέα και πριν από αυτό δηλώνει, «Συνήθιζα κομμάτια Tupperware και κομμάτια ξύλου ...».
Enough said. Αρκετά είπε.